a może nie?
to był tylko taki sen
chciaÅ‚eÅ› mnie ukrzyżowaÄ?
na pÅ‚ótnie
rozciÄ?gnÄ?Ä? przybiÄ?
usta zatkaÄ? pocaÅ‚unkiem
kiedy powoli zasycham
na powieki kładziesz werniks
sprawdzasz czy farba na udach
nie bÄ?dzie siÄ? kruszyÄ?
gdy z ramion
wyrosnÄ? mi skrzydÅ‚a
Autoportret
zasycham na pÅ‚ótnie zapachem twojego wzroku
jeszcze raz namalowany portret zaczynaÅ‚ siÄ? od zegara
wskazówki czyniÄ?c nieuniknione przesuwajÄ? dÅ‚oÅ„ dokÄ?d zmierza
puszczajÄ? nogi w pogoÅ„ za wiatrem w kapeluszu
gdy franciszka idzie na targ po dojrzałe pomidory
na lewym ramieniu krzyża anioł pański podwija skrzydła
czy wszystko co przewidziane wypadnie inaczej albo trochÄ? inaczej
z rachunku jaki robiÄ? wychodzi że jestem szczÄ?Å›liwa
teraz tylko Å›wiatÅ‚em i cieniem trzeba to pokazaÄ?
BliskoÅ›Ä?
ostrożnoÅ›Ä? kroków budzi podziw
nie tylko piachu pod butami
kiedy idziesz obok
wzrok jak mgła opada na moje włosy
powoli podnosi z ziemi cienie
osiada na zmarszczkach wokóÅ‚ ust
geometria bliskości
mierzy proporcje oddalenia
eksterytorialnÄ? chwilÄ? ciszy
CiekawoÅ›Ä?
nieÅ‚atwo chodziÄ? po chmurach
omijaÄ? kaÅ‚uże bÅ‚Ä?kitu
ale mówisz że
Å‚atwo rzeźbiÄ? palcami ksztaÅ‚t Å›wiatÅ‚a
nieÅ‚atwo dogadaÄ? siÄ? z samotnoÅ›ciÄ? deszczu
gdy każda burza zbyt krótka
ale mówisz że
Å‚atwo jej krople dodaÄ? do akwareli
nieÅ‚atwo zamieniaÄ? Twój wzrok
na szybie na ścianie na schodach do ogrodu
w spokojnÄ? taflÄ? kamienia
a jednak
Å‚atwo budziÄ? szept ciszy na ustach
moja ciekawoÅ›Ä?
nawet jÄ?zykiem dotyka takich chwil
czasami wydajÄ? siÄ? byÄ? zbyt krótkie
by nazwaÄ? je wiecznoÅ›ciÄ?
Elwirze
słoneczniki
jak cyrkle w szkole rysujÄ?
żóÅ‚te koÅ‚a na niebie
bawisz siÄ? nimi szczÄ?Å›liwa
pewno znalazÅ‚aÅ› drogÄ? do ulicy chirico
zamieniajÄ?c jej melancholiÄ? na wiecznoÅ›Ä?
na dźwiÄ?k odbijanej piÅ‚ki odwracam gÅ‚owÄ?
echo letniego dnia toczy siÄ? do mnie
Twoim spojrzeniem
Niebyt
spada we mnie wirujÄ?ca przestrzeÅ„
wÄ?wóz motyli szeÅ›Ä? sÅ‚oÅ„c dawno zgasÅ‚ych
Å›wiat tajemnic zbyt dÅ‚ugich podróży
żywej duszy wokóÅ‚
ja też nie wiem gdzie odeszłam |
Dzieciństwo
ogień bez powietrza nie istnieje
dzieciństwo bez kałuży
od zieleni do żóÅ‚ci sÅ‚onecznika
od żóÅ‚ci do czerwieni jarzÄ?biny
od snu do jawy od marzeń
do spełnienia był krok
stawiany jak w tańcu
klejnoty z żywicy o smaku słońca
upaÅ‚ wylegujÄ?cy siÄ? pod huÅ›tawkÄ?
deszcz co pachniaÅ‚ najpiÄ?kniej po burzy
a topole przy domu uskrzydlały przestrzeń
proroctwa spisane na kolorowych liściach
spadały szeleściły zwyczajne cuda
małe było wielkim
wielkie też Wielkim
istniało też Słowo
niezwykłe nieśmiertelne
jak Czas
kiedy Byłaś mała
kiedy byłam mała
śnieg smakował letnim deszczem
kiedy rosłam
konsekwentnie zamieniaÅ‚ siÄ? w lÄ?k
dzisiaj kiedy siadam by o tym pisaÄ?
ścieka na buty atramentem
nie ma smaku
Wielki TydzieÅ„ maÅ‚ych sÅ‚ów
spowiadam siÄ? bogu
i wam brzozy bielsze od innych
z niehamowanej miłości do życia
rozpaczy o świcie nadziei o zmroku
pomyÅ‚ek mÄ?droÅ›ci i mÄ?drej gÅ‚upoty
spowiadam siÄ? tobie bliska i daleka
z tÄ?sknoty kroków nad rzekÄ? do lasu
spotkaÅ„ gdy ciÄ?gle uczysz wracaÄ?
by za chwilÄ? znów odejÅ›Ä?
spowiadam siÄ? sobie
z pociÄ?tych dróg z bycia byle jakim i jedynym bytem którym jestem
spowiadam siÄ?
z wielkiej ciszy chaosu istnienia
moich grzechów które nazywam szczÄ?Å›ciem
Urwisko
kiedy siÄ? budzÄ? chcÄ? siÄ? z tobÄ? kochaÄ?
ale brzeg Å‚óżka to prawdziwe urwisko
do kawy przez mostek chwiejny bo chwiejny
ale jedyny – drugiego nie ma
źle siÄ? wczoraj sprawowaÅ‚am w marzeniach
chmury jak nigdy i deszcz wielkimi kroplami
w wodzie odbite wyjście z sytuacji kiedy go brak
sÅ‚yszÄ? za sobÄ? sÅ‚owa że to nic innego jak ucieczka
kiedy siÄ? budzÄ? chcÄ? siÄ? kochaÄ? z tobÄ?
nawet w nierozległym polu w oka mgnieniu
skłonna jestem do ulegania emocjom by
ciÄ? widzieÄ? w labiryncie moich snów
tak zwyczajnie jak na dłoni
mogÄ? ciÄ? dotknÄ?Ä??
szukam ciÄ? kasztanowo
na krawÄ?dzi cienia
po drugiej stronie chłodu
mogÄ? ciÄ? dotknÄ?Ä?
smakujesz jarzÄ?binowo
cierpko jak lekarstwo
na wrzesień
porankiem
mgła opada powoli w sen
bez pytania
List Małgorzaty K.
właściwie taka chwila to już wiersz
nie wiem tylko - atrament czarny czy niebieski
frazy które piszesz teraźniejsze czy przeszÅ‚e
co w nich szeleÅ›ci co pÅ‚ynie sÅ‚owami w niezmiennoÅ›Ä?
o kim tam mowa - może o Ali co nie ma kota
ale w zasiÄ?gu spojrzenia ma jezioro
i niebo tylko pozornie bezchmurne na czole
może pod twojÄ? rÄ?kÄ? zjawia siÄ? coÅ› ważnego
gdy z bÅ‚ahego powodu naklejasz na kopertÄ? deszcz |
